Bloedprikken op afstand

Nieuws
door
CMyLife

Tijdens de coronapandemie werd het zogenaamde ‘zorg op afstand’ in de praktijk duidelijker. Polibezoeken werden telefonisch of per beeldbellen ingepland en bloedprikken op een andere plek dan het ziekenhuis ingezet. Allemaal bedoelt om de gang naar het ziekenhuis zo veel mogelijk te beperken en de zorg te ontlasten.

Voor mensen met chronische leukemie is bloedprikken een vaste gewoonte die doorgaans drie of vier keer per jaar plaatsvindt, bedoelt om vast te stellen wat de status van de ziekte is. Omdat dit noodzakelijk is binnen de behandelrichtlijn voor zowel CML als CLL is het belangrijk dat dit doorgang kan vinden, ook tijdens een crisistijd als de coronapandemie. Voor onder andere mensen die verder weg van het ziekenhuis wonen is daarom het ‘prikken op afstand’ ingezet. Op een prikpost in de buurt of bij de huisarts kan je bloed laten prikken, dat dan per koerier naar het laboratorium wordt gestuurd. De uitslag gaat naar de behandelend arts en wordt besproken in het online polibezoek.

Zeker voor mensen die verder weg van het ziekenhuis wonen, is prikken op afstand een uitkomst. Het bespaart een langere reis en biedt dezelfde uitkomst. Of mensen dit ook na de coronapandemie een optie vinden, heeft CMyLife onderzocht. Als grens is daarbij gebruik gemaakt van een afstand van 20km of meer naar een priklocatie.

Maar liefst 98% van de ondervraagden heeft daarbij aangegeven dat ze deze ‘nieuwe’ methode wenselijk vinden en dat dit voor hen zo mag blijven. Veel mensen met chronische leukemie worden in een academisch ziekenhuis behandeld (of daar waar een CML- of CLL-specialist aanwezig is) en daarbij is de reis naar het ziekenhuis niet altijd even gemakkelijk. Omdat de testwaardes soms enkele dagen op zich laten wachten, zou dit beteken dat je niet vier keer, maar acht keer per jaar naar het ziekenhuis moet reizen. Bloedprikken op afstand halveert het aantal bezoeken en biedt hiermee dus een oplossing.

Tijdens het lezen van dit artikel hebben al een aantal ziekenhuizen in Nederland deze methode ingezet. Voor andere ziekenhuizen hopen we dat dit in de toekomst ook mogelijk gaat zijn. U kunt er altijd naar vragen bij uw behandeld arts of verpleegkundig specialist.