Dit geneesmiddel wordt gebruikt bij een eerstelijnsbehandeling bij aanwezigheid van een 17p-deletie en/of TP53 mutatie. Het is pas een optie voor patiënten uit deze groep, wanneer ze niet in aanmerking komen voor ibrutinib of venetoclax. Dit komt omdat idelalisib een hoog risico kent op bijwerkingen met betrekking tot de afweer van het lichaam. Het risico op infencties is hoog, waardoor deze behandeling vaak niet de voorkeur heeft.
Idelalisib valt onder de categorie doelgerichte therapieën en is een proteïnekinaseremmer. Het remt een specifiek eiwit in de kwaadaardige lymfocyten bij CLL, namelijk het zogenaamde PI3Kδ-eiwit. Dit zorgt vervolgens voor het remmen van de celdeling en het activeren van celdood van de tumorcellen. Bij deze behandeling wordt idelalisib in combinatie gebruikt met immunotherapie (rituximab).
Rituximab is een therapeutische antilichaam, dat zich hecht aan specifieke eiwitten op het oppervalk van de lymfocyten. Hiermee gebruiken ze het eigen afweersysteem van de patiënt om de chronische lymfatische leukemie op te ruimen. Rituximab richt zich tegen het CD-20-eiwit. Dit medicijn worden daarom een anti-CD20 antilichaam genoemd. Bij binding aan CD20-eiwitten op de lymfocyten zal het eigen afweersysteem deze cellen als abnormaal beschouwen en aanvallen. Dit leidt tot celdood van deze kwaadaardige cellen.
Dit geneesmiddel wordt als eerstelijnsbehandeling gebruikt bij aanwezigheid van een 17p-deletie en/of TP53 mutatie (uitgelegd onder “behandelopties”). Het is pas een optie voor patiënten uit deze groep, wanneer ze niet in aanmerking komen voor ibrutinib of venetoclax. Het risico op infecties is hoog bij gebruik van idelalisib, waardoor deze behandeling vaak niet de voorkeur heeft.
Idelalisib wordt gegeven in combinatie met rituximab. In tegenstelling tot rituximab, dat over het infuus wordt gegeven, wordt idelalisib tweemaal per dag in tabletvorm ingenomen. Deze behandeling wordt voortgezet totdat er verergering van de ziekte optreedt of wanneer er onaanvaardbare bijwerkingen ontstaan.
Omdat van idelalisib bekend is dat het een hoog risico op darm- en leverontsteking met zich meebrengt, is de voorkeur voor andere medicijnen groter.
De meest voorkomende bijwerkingen bij het gebruik van idelalisib (doelgerichte therapie) zijn:
Leverfunctiestoornissen
Rituximab (immunotherapie):
Krachtsvermindering
Het kan zijn dat de dosis moet worden aangepast of men moet stoppen met het medicijn, wanneer de leverwaarden of ernstige infecties het langer gebruiken van idelalisib niet toelaten.